23 Kasım 2017 Perşembe

SIRILSIKLAM

Tüm ihtişamıyla dalgalar,
Bana doğru geliyorlar.
Onlar yaklaştıkça,
İçlerine çekiliyorum.
Güneş yakıcı,
Mesafeyle birlikte endişelerim de baharlaşıyor.
Can simidi yok.
Oksijen tüpü yok.
Sadece hisler var.
Sadece, önümde sonsuzmuş gibi uzanan okyanus var.
Ve bir de ben.
Bu düşüncenin sardığı karman çorman bir zihinle,
Dalgalara doğru ilerliyorum.
İşte, serin ve heyecan uyandırıcı suyu,
Tenimde hissediyorum.
Ufka doğru dikiyorum gözlerimi,
Sonra hislerimi, kalbimi.
Ve işte tam o an,
Bu gezegen, bu andan ibaretmiş gibi hissediyorum.
Anı yaşamak dedikleri bu muydu?
Dolu dolu yaşanan hisler ve
O anla kelimenin tam anlamıyla bütünleşmek.
Bu gerçekten anı yaşamak mıydı?
Yoksa anın içinde ölmek mi?

Planktonlar, süngerler ve balıklar,
Bana, doğru yerde olduğumu fısıldıyorlar.
Ama köpek balıkları aynı fikirde değil,
Onlar kanın kokusunu alıyorlar,
Tepetaklak gidecek şeylerin kanının kokusunu.
Bense sadece huzurun kokusunu alıyorum.
Bu yüzden bu alanın silahşörüymüşçesine
Köpek balıklarını kovalıyorum.
Usulca uzaklaşıyorlar,
Öyle usul usul uzaklaşıyorlar ki,
Büyüleniyorum.
Gözlerimi kapatıyorum sonra.
Her bir hücremde hissettiğim güven verici su molekülleriyle,
Bütünleşiyorum.
Anın içinde ölüyorum.
İmkansız olsun ya da olmasın,
Bu an, sonsuz.
Geçmiş ve geleceği olmayan anlar sonsuz olmalıydı zaten.
Çünkü geçmişte de, gelecekte de sınırlılık vardı
Ve sınırlılık, buradan çok daha uzaktaydı.

Aniden gözlerimi açıyorum,
Nefes alamadığımı hissediyorum çünkü.
Tam o anda,
Can alıcı kırmızılığı ile dikkat çeken
Bir kan damlasını görüyorum.
Ne kadar uzakta olduğunu kestiremiyorum bile,
Düşündüğüm tek şey,
Tepetaklak gidecek şeylerin çarpıcı kan damarları oluyor.

Derin bir nefes almak istiyorum,
Gördüğüm, beni derinden sarsan o manzara karşısında.
Ama alamıyorum.
Önceden mutluluk kaynağım olan burası,
Aynı zamanda oksijen kaynağımdı da,
İmkansız olsun ya da olmasın.
Ve işte tam o an,
Acının kalbime saplandığını hissediyorum.
Oksijenin saplanması gerekiyordu, acının değil, diye düşünüyorum.
Anın içinde ölüyormuşum gibi görünüyor,
Ama ölemiyorum.
An, benim içimde ölüyor.

Gözlerimi tekrar kapatıyorum.
Sınırlılığın buradan uzakta olduğunu düşünmek aptalcaydı.
Çünkü sonsuzlukta ne kadar uzağa gidersen git,
Sınırlılıkla karşılaşamazdın.
Bunu fark etmemle birlikte,
Sonsuzluğun içindeki mutlulukla değil,
Sınırlılığın içinde gördüğümü sandığım sonsuzluğun yokluğuyla,
Baş başa kalıyorum öylece.
Mutluluğun yokluğuyla baş başa kalmak...
Anın içinde ölmek mi?
Hayır.
Bu, anın içindeki acıyla yaşamak;
Sanki gezegen, bu andan ibaretmiş gibi.


Gözlerimi açıyorum.
Okyanusta değil, tekrar kıyıda görüyorum kendimi bu sefer.
Dalgalara dikiyorum gözlerimi sonra. 
Hücrelerime kadar sırılsıklam olmuş bir şekilde,
Akciğerlerimin aldığı nefesle,
Arkama dönüyorum ve
Yürümeye başlıyorum.



İrem AKAY

25 yorum:

  1. Döktürmüşsün İrem'ciğim, ne kadar ilginç ve güzel bir şiir. Eline sağlık.
    Sevgilerimle :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. bücürükveben,
      Beğenmenize sevindim. :) Fikrinizi belirttiğiniz için teşekkür ederim. ^_^

      Sil
  2. Mimi yapmışsındır diye koşa koşa geldim ve güzel bir şiirle karşılaştım :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Daha Mutlu Yaşam,
      Mim aklımda! En kısa zamanda yapacağım inşAllah. :) Fikrinizi belirttiğiniz için teşekkür ederim. :)

      Sil
  3. Yanıtlar
    1. Devrik Cümleler,
      Fikrini belirttiğin için teşekkür ederim. :)

      Sil
  4. Bu sefer bize şiirle gelmişsiiin :)) Kalemine sağlık :))

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Kağıt Salıncak,
      Evet, bu sefer bir şiirle geldim. :) Fikrini belirttiğin için teşekkür ederim! :)

      Sil
  5. yine çok güzel satırlar , emeğine sağlık

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. KİTAP EYLEMİ,
      Fikrini belirttiğin için teşekkür ederim. :)

      Sil
  6. Çok fazla şiir okumuyorum ama kalemine sağlık. Beğendiğim bir şiir oldu <3

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Bir Öğrencinin Kaleminden,
      Fikrini belirttiğin için teşekkür ederim! :)

      Sil
  7. Waoov! Severek okudum. Kalemine, emeğine sağlık :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. İlkay Özgür,
      Fikrini belirttiğin için teşekkür ederim. :)

      Sil
  8. yaaaa çok iyidi buuuu, yaşama sevinci ve anı yaşamak, işte valla öyle sadece şu an var, bi deeee yine bilim var şiirindeeeeee :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. deeptone,
      O senin şirinliğin Deep. ^_^ Fikrini belirttiğin için teşekkür ederim bu arada. :)

      Sil
  9. Şiirini görünce tam olarak ben; şu sidebarındaki gifli kedicik gibi oldum diyebilirim. ALice Harikalar Dİyarında'nın kedisi miydi o? :D
    Böyle şiirler gelsin hep, şiirsel günler dilerim :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Feri Peri,
      Evet, Alice Harikalar Diyarında'nın kedisi o. :)
      Sana da şiirsel günler! :)
      Fikrini belirttiğin için teşekkür ederim. ^_^

      Sil
    2. Ne demek, şiir güzel olunca :)

      Sil
  10. son yazımın tamamını oku ama tamam mıııı sırılsıklaaam :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. deeptone,
      Tamam Deep, bakıyorum hemen! :)

      Sil
  11. gerçekten çok güzel bir şiir olmuş,kalemine sağlık..

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ertuğrul Yıldırım,
      Fikrini belirttiğin için teşekkür ederim. :)

      Sil
  12. Çok güzel bir şiir, elinize emeğinize sağlık:) şu sıralar denizlerin kirletilmesi ve hayvanların oksijensiz kalmasına dair bir fotoğraf projesi var (tiyatrocular suyun altında fotoğraf çektiriyor) bana onu çağrıştırdı, sanki şiir olarak ifade edilse bu şekilde olurdu gibi. Umarım çok yanlış anlamamışımdır:))

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Gül Akça,
      Hoş geldiniz, sizi burada görmek ne güzel! ^_^
      Şiire ne güzel bir bakış açısı katmışsınız öyle! ^_^ Aslında bu şiir, sembolize bir kalp kırıklığı şiiri ama okuyucu şiire nasıl bakıyorsa o şiir o anlama gelir ve bu şekilde güzel bir anlam kattığınız için teşekkür ederim. ^_^ Fikrinizi belirttiğiniz için de ayrıca teşekkür ederim. ^_^

      Sil